Dag 21, zaterdag 14 oktober: Nagasaki - Tokyo

Vandaag reizen we af naar Tokyo. We zijn ruim voor de wekker wakker dus we hebben alle tijd, maar we beginnen de dag met Lieke een berichtje te sturen om haar met haar verjaardag te feliciteren. Daarna is het tijd voor het vaste riedeltje van koffie en thee zetten, een yoghurtje naar binnen lepelen, douchen, tanden poetsen en de rugzakken klaar maken. Op tijd staan we beneden in de lobby.

We lopen gezamelijk naar de tramhalte en pakken de tram naar JR Nagasaki station, waar we per airportbus naar Nagasaki Airport (NGS) gebracht zullen worden.
Op het station zijn de zaken nog niet open.

Als het tijd is lopen we naar het busstation en stappen in de gereedstaande bus. In drie kwartier komen we aan op de luchthaven, en kunnen daar vlot door de controle gaan.
In tegenstelling tot de luchthavens in Europa is een (aangebroken) flesje water geen probleem. Hier in Japan wordt eenvoudig het flesje door een scanner heen gehaald om de inhoud te checken.

Helaas is er achter de bagage check niet echt veel mogelijkheid om wat te eten te kopen. Hooguit wat koekjes en zo, dus we kopen een busje pringle-achtige chips en delen die.

Al gauw is het tijd om te boarden. Het vliegtuig heeft een of andere beschildering op de zijkant.

We vliegen er een uurtje over naar Tokyo, dus even de laptop pakken om het reisverslag bij te werken. Marcel is net bezig, en dan komt de stewardess langs met de vraag of we wat willen drinken. Nou koffie graag! Zwart allebei ja. Lekker, daar hadden we vanmorgen geen tijd voor gehad. Na een tweede bakje koffie worden de bekertjes opgeruimd en kan er verder aan het reisverslag gewerkt worden.

Onderweg wijst een van de stewardessen naar buiten: Kijk, mount Fuji. Iedereen die aan de goede kant zit maakt foto's. Paulien wenkt om de telefoon, en maakt de nodige fotos. Ondanks dat het erg lastig is om zo foto's te maken zitten er een paar erg leuke plaatjes tussen.

Na iets meer dan een uur komt het sein dat we de landing in gaan zetten. De laptop wordt in de sleeve gedaan en in he bagagevak gelegd. Die doen we zo wel in de rugzak.

We stappen uit en hebben nu zicht op de andere zijde van het vliegtuig. Deze kant is veel keuriger.

We lopen via de toiletten naar de aankomsthal, waar we snel doorheen kunnen gaan aangezien iedereen alleen handbagage heeft. Maria gaat bij de automaat tickets voor iedereen kopen voor de bus van tien voor twee, dus we hebben even de tijd om te kijken of we in de aankomsthal nog iets te eten kunnen kopen. We kiezen een pakje met rolletjes sushi in wat een soort pannekoek lijkt. Het oordeel is: Niet slecht maar vooral niet goed, maar het vult de maag een beetje.

De bus vertrekt en na een half uurtje rijden duiken we een tunnel in, die maar niet ophoudt. Gaan we onder de haven door? En waarom maakt de tunnel dan van die slingeringen? Als je onder iets doorgaat zou je verwachten dat je de rechtste lijn volgt.
Dit raadsel wordt later 's avonds uitgezocht, en dit blijkt de Yamate Tunnel te zijn (https://en.wikipedia.org/wiki/Yamate_Tunnel), onderdeel van de Central Circular route (C2, https://en.wikipedia.org/wiki/Central_Circular_Route). Weer wat geleerd.

We komen aan bij Ikebukuro station, west entrance. We moeten dus langs het JR servicepunt onder het station door naar de east entrance. We weten inmiddels dat we de aanwijzing 'Sunshine city' moeten volgen, uitgang 35. We komen weer boven de grond en lopen via de winkelstraat naar ons hotel.
De koffers zijn inmiddels door de Takkyubin naar het hotel gebracht, nu nog de toegangspasjes van de kamers. Eerst moeten de paspoorten ingeleverd worden. (zucht!), en we krijgen allemaal onze toegangspasjes.

We brengen de koffers naar de kamer, en pakken de rugzak van Marcel uit zodat we wat boodschapjes kunnen doen. Yoghurtjes voor ontbijt, wat sushi en wrapjes als tienuurtje of lunch, en een flesje wijn. We geven aan dat we alles met de Suica pas willen betalen, maar dat kan maar van één pas. We vertellen dat we morgen weg gaan, en de man achter de counter doet zijn best om het kloppend te maken. Één kaart leeg, en de andere staat nog 188 yen op. Helemaal prima!

We brengen de boodschappen naar de kamer en zetten als in de koelkast. Dan op weg naar het winkelcentrum om nog wat rond te wandelen en te dineren. Je kunt wel merken dat het weekend is, want het is zelfs voor Japanse begrippen druk. Op dee tweede etage rond de Pokemon winkel is het echt mega! Er staat een héle lange rij van drie dik om alleen al in de winkel te komen.

De meeste restaurantjes zijn afgeladen, en er is een intekenlijkst en mensen staan in de rij of zitten op de stoelen voor het restaurant te wachten tot er plek is.
We struinen de verschillende etages af en gaan uiteindelijk op de derde op zoek naar een restaurant waar het (relatief) minder druk is.

Na het diner gaan we naar de kamer en na een bak met ijsklonten gehaald te hebben breken we de fles wijn aan. Eerst koffer en rugzak voor morgen klaarmaken, en dan lezen en reisverslag schrijven. Wijntje er bij, wat is het leven goed.
We krijgen ook nog een appje van Erick, en tikken wat heen en weer over de Japan en de reis. Als het verslag af is gaan we afspreken, zeker weten!

Na nog een uurtje rustig aan gedaan te hebben gaan we naar bed want morgen is het weer vroeg dag.